Αν ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν πρόεδρος της Ρωσίας, σίγουρα θα πετύχαινε μια γρήγορη και εύκολη συμφωνία για να τερματιστεί ο βάναυσος πόλεμος στην Ουκρανία, ίσως, μάλιστα, όπως θα υποστήριζε ο ίδιος, μέσα σε μόλις 24 ώρες, εξηγεί το CNN.
Από την οπτική του Τραμπ, αυτό είναι κάτι το προφανές.
Όχι μόνο η επίλυση αυτής της εξαντλητικής σύγκρουσης, που βρίσκεται πλέον στον πέμπτο χρόνο της, θα έβαζε τέλος στη σφαγή αυτών που ο Τραμπ αποκαλεί «χιλιάδες νεαρά, όμορφα παιδιά» που σφαγιάζονται κάθε μήνα στα μέτωπα, αλλά – και αυτό είναι το πιο σημαντικό – θα ήταν επίσης εξαιρετικά κερδοφόρα.
Όχι μόνο μια διευθέτηση αυτής της παρατεταμένης σύγκρουσης, η οποία διανύει πλέον τον πέμπτο χρόνο της, θα έβαζε τέλος στην αιματοχυσία χιλιάδων «νέων, όμορφων παιδιών», όπως τα αποκαλεί ο Τραμπ, που σφαγιάζονται κάθε μήνα στην πρώτη γραμμή του μετώπου, αλλά θα ήταν και εξαιρετικά επικερδής.
Οι κυρώσεις κατά της Μόσχας θα μπορούσαν να αρθούν, ενώ αναπόφευκτα θα ακολουθούσαν επικερδείς εμπορικές συμφωνίες. Με άλλα λόγια, θα επικρατούσε ειρήνη και ευημερία.
Τι θα κάνει ο Πούτιν
Αλλά, φυσικά, ο Τραμπ δεν είναι ο πρόεδρος της Ρωσίας. Πρόεδρος είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο πραγματικός ισχυρός άνδρας του Κρεμλίνου φαίνεται να ενδιαφέρεται ελάχιστα να συμβιβαστεί ως προς τους διακηρυγμένους πολεμικούς του στόχους στην Ουκρανία, είτε για να σωθούν ρωσικές και ουκρανικές ζωές είτε ακόμη και για να εισρεύσουν δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον στα κρατικά ταμεία της χώρας του.
Πρόκειται για μια θεμελιώδη παρανόηση, η οποία έχει οδηγήσει τις άκαρπες προσπάθειες της κυβέρνησης Τραμπ να μεσολαβήσει για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.
Η ίδια παρανόηση έγινε και πάλι εμφανής κατά την τελευταία κρίσιμη συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη, μεταξύ του Στιβ Γουίτκοφ και του ίδιου του Πούτιν.
Στη συνάντηση, ο Πούτιν είπε στον Γουίτκοφ ότι ήταν «περίεργος» να μάθει την έκβαση των συνομιλιών που είχαν πραγματοποιηθεί την προηγούμενη ημέρα στη Νορβηγία, όπου αξιωματούχοι από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ συναντήθηκαν με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, προκειμένου να διαμορφώσουν νέες πιθανές προτάσεις ειρήνευσης, μεταξύ των οποίων και οικονομικά κίνητρα για τη Μόσχα.
Αργότερα, κορυφαίος σύμβουλος του Κρεμλίνου επιβεβαίωσε ότι ο απεσταλμένος του Τραμπ είχε ενημερώσει τον Ρώσο ηγέτη για τις συζητήσεις, προσθέτοντας, όπως ήταν αναμενόμενο, ότι «στην πραγματικότητα, αυτές περιείχαν ελάχιστα στοιχεία ουσιαστικής αξίας για την επίλυση της ουκρανικής κρίσης».
Ήταν ένα απολύτως προβλέψιμο αποτέλεσμα από την πλευρά του Κρεμλίνου, το οποίο αρνείται πεισματικά να υποχωρήσει από τις αδιάλλακτες θέσεις του, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ο έλεγχος ολόκληρης της περιοχής του Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία και η εξασφάλιση λόγου στις μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας του Κιέβου.
Παρόλα αυτά, ο Λευκός Οίκος μπορεί πράγματι να ήλπιζε ότι το Κρεμλίνο θα έδειχνε μεγαλύτερη διάθεση για συμβιβασμό, ιδίως μετά την απόφαση του Τραμπ, την περασμένη εβδομάδα, να άρει τις κυρώσεις στις εξαγωγές ρωσικού ντίζελ. Επρόκειτο για μια κίνηση με πολιτικά κίνητρα, με στόχο να μειωθούν οι τιμές των καυσίμων στις ΗΠΑ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, η οποία όμως θα απέφερε και σημαντικά οικονομικά οφέλη στη Μόσχα.
Αργότερα, ο Τραμπ ανακοίνωσε μια ενεργειακή εκεχειρία, η οποία τελικά δεν επιτεύχθηκε και θα υποχρέωνε την Ουκρανία να σταματήσει τις καταστροφικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου.
Η στρατηγική του Κρεμλίνου
Εν μέσω των αλληλοκατηγοριών, κατά τη διάρκεια των οποίων επηρεάστηκε και η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών και της Ουκρανίας, ο Τραμπ ζήτησε επίσης αλλαγή στην ουκρανική ηγεσία — κάτι που αποτελεί «μουσική» στα αυτιά του Κρεμλίνου.
Για τη Μόσχα, ωστόσο, οι συμφωνίες, τα κίνητρα και ακόμη και η κοινή περιφρόνηση προς το Κίεβο δεν εκλαμβάνονται ως έναυσμα για να συνεργαστεί και να υποχωρήσει, αλλά ως ένδειξη ότι η στρατηγική της απέναντι στις ΗΠΑ αποδίδει καρπούς.
Και αυτή η στρατηγική, σε αντίθεση με εκείνη της Ουάσιγκτον, βασίζεται σε μια ξεκάθαρη και ρεαλιστική αντίληψη της κατάστασης. Ο ηγέτης του Κρεμλίνου κατανοεί τι παρακινεί τον Τραμπ και καταφέρνει με χαρακτηριστική ευκολία να αποσπά την προσοχή του ευέξαπτου συνομιλητή του στον Λευκό Οίκο, προβάλλοντας την προοπτική τεράστιων οικονομικών συμφωνιών.
Περισσότερες τέτοιες συμφωνίες τέθηκαν στο τραπέζι από το Κρεμλίνο κατά τη συνάντηση με τον Γουίτκοφ στην Αγία Πετρούπολη.
Εκεί, ο Πούτιν εξήρε την αμφιλεγόμενη συμφωνία για το ντίζελ, προτού προτείνει ότι η Ρωσία θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τις εξαγωγές ζωτικής σημασίας λιπασμάτων προς τις ΗΠΑ, καθώς και να προχωρήσει σε πολλές ακόμη συνεργασίες.
«Συζητάμε επίσης διάφορα σχέδια, όπως κέντρα δεδομένων, έργα στον τομέα της ενέργειας και ενεργειακή συνεργασία», δήλωσε ο Κιρίλ Ντμίτριεφ, επικεφαλής του ρωσικού κρατικού επενδυτικού ταμείου και βασικός συνομιλητής του Κρεμλίνου με αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ, μετά την ολοκλήρωση των τρίωρων συνομιλιών.
Η διαφορετική οπτική Τραμπ και Πούτιν
Και δεν είναι μόνο τα οικονομικά δελεαστικά ανταλλάγματα που χρησιμοποιεί το Κρεμλίνο για να κολακεύει και να γοητεύει τον Τραμπ ή για να διατηρεί ένα ευήκοον ους στον Λευκό Οίκο.
Η απελευθέρωση από τον Πούτιν — λίγο πριν από τη συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη — του 74χρονου Αμερικανού πολίτη Στίβεν Χάμπαρντ, ο οποίος κρατούνταν από τη Ρωσία αφότου συνελήφθη στην Ουκρανία το 2022, στις αρχές της ρωσικής εισβολής πλήρους κλίμακας, παρουσιάστηκε από τον υπερβολικά κολακευτικό Γουίτκοφ ως πράξη ενός «ανθρωπιστή».
Ο Χάμπαρντ, με καταγωγή από το Μίσιγκαν, φέρεται να αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας κατά τη διάρκεια των τεσσάρων μακρών ετών αιχμαλωσίας του σε μια απομακρυσμένη ρωσική σωφρονιστική αποικία. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος εξήρε την τελική απελευθέρωσή του ως ένδειξη της διαπραγματευτικής δεινότητας του Τραμπ και της υποχωρητικότητας του Πούτιν.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν χρειάστηκε να προσφέρουν τίποτα ως αντάλλαγμα, από σεβασμό προς τον Πρόεδρο Τραμπ — κάτι πρωτοφανές για τη Ρωσία», ανέφερε δήλωση που αναρτήθηκε στην προσωπική πλατφόρμα του Τραμπ, το Truth Social.
Ωστόσο, είναι απίθανο ο σκληροτράχηλος πρώην αξιωματικός της KGB που βρίσκεται στο Κρεμλίνο να βλέπει τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο, καταλήγει το CNN.
Το αδιέξοδο της Ουκρανίας
Φαίνεται ότι ο πρόεδρος Πούτιν δεν αισθάνεται αυτή τη στιγμή ιδιαίτερη πίεση να τερματίσει τον πόλεμο, σύμφωνα με το BBC.
Γνωρίζει ότι η ουκρανική αεράμυνα βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση και ότι πλησιάζει ο χειμώνας και ενδέχεται να θεωρεί ότι οι χαμηλές θερμοκρασίες προσφέρουν μια ευκαιρία να σφυροκοπήσει την Ουκρανία, μέχρι να την αναγκάσει να υποκύψει.
Γνωρίζει, επίσης, ότι στον Λευκό Οίκο βρίσκεται ένας Αμερικανός πρόεδρος που επιθυμεί σαφώς μια στενότερη, ισχυρότερη και πιο επικερδή σχέση με τη Μόσχα.
Τις τελευταίες ημέρες, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αναστείλει ορισμένες κυρώσεις κατά της Μόσχας, έχει συμφωνήσει στην αγορά ρωσικού ντίζελ και έχει ασκήσει δριμεία κριτική στον πρόεδρο Ζελένσκι.
Αυτό εξυπηρετεί απόλυτα τη Ρωσία, καθώς μειώνει την πίεση στον ηγέτη του Κρεμλίνου.
«Αυτή τη στιγμή, ο Τραμπ είναι ο μόνος ηγέτης στον δυτικό κόσμο που κάνει κάτι για την ειρήνη», δηλώνει ο Ρώσος βουλευτής και τηλεοπτικός παρουσιαστής Γεβγκένι Ποπόφ.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
