CNN: Οι πιέσεις του Τραμπ προς μουσουλμανικές χώρες να προσχωρήσουν στις Συμφωνίες του Αβραάμ είναι φαντασίωση ή τέχνασμα;

Αν η αναζήτηση διεξόδου από τον πόλεμο του Ιράν για τον πρόεδρο των ΗΠΑ δεν ήταν από μόνη της αρκετά δύσκολη, ο Ντόναλντ Τραμπ πρόσθεσε έναν νέο στόχο που απειλεί να περιπλέξει ακόμη περισσότερο την ήδη διαλυμένη πολιτική της Μέσης Ανατολής.

Ο Αμερικανός ηγέτης δήλωσε τη Δευτέρα (25/5) ότι ζήτησε από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Αίγυπτο και την Ιορδανία να συμμετάσχουν στις Συμφωνίες του Αβραάμ, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί για να εξομαλύνουν τις σχέσεις του αραβικού κόσμου με το Ισραήλ.

Η πρόταση δημιούργησε άλλη μια θύελλα σύγχυσης, την ώρα που αξιωματούχοι των ΗΠΑ και του Ιράν διαπραγματεύονταν τη διατύπωση ενός προτεινόμενου μνημονίου συνεννόησης που θα μπορούσε να παράσχει ένα τελικό πλαίσιο για ειρηνευτικές συνομιλίες.

Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι πολιτικές συνθήκες σε αυτά τα κράτη, που οξύνονται περαιτέρω από τον ρόλο του Ισραήλ στον πόλεμο του Ιράν, θα επιτρέψουν ακόμη και σε ισχυρούς ηγέτες μουσουλμανικών κρατών να προσφέρουν στο Ισραήλ αυτό που επιθυμεί ο Τραμπ.

Και η δήλωση του Τραμπ ότι ακόμη και το Ιράν θα μπορούσε να προσχωρήσει στις Συμφωνίες του Αβραάμ σε περίπτωση συμφωνίας φτάνει πλέον σε επίπεδα φαντασίωσης, όπως και το προηγούμενο όραμά του για μια «Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής» χτισμένη πάνω στα ερείπια της Γάζας.

Είναι αδιανόητο η Ισλαμική Δημοκρατία να αναγνωρίσει σύντομα τον ορκισμένο εχθρό της, το Ισραήλ και αντίστοιχα δεν υπάρχει καμία πιθανότητα το Ισραήλ να σκεφτεί ένα τέτοιο βήμα με έναν εχθρό που θεωρεί υπαρξιακή απειλή για τον εβραϊκό λαό.

Τι να συμπεράνουμε, λοιπόν, για το νέο τέχνασμα του Τραμπ, το οποίο ακολούθησε τις τηλεδιασκέψεις του Σαββατοκύριακου με Άραβες και Μουσουλμάνους ηγέτες σχετικά με την ειρηνευτική του προσπάθεια στο Ιράν;

Μια εξήγηση είναι ότι, παρά την απογοήτευση από έναν ασαφή πόλεμο που έχει πλήξει τα ποσοστά αποδοχής του στο εσωτερικό, δεν έχει εγκαταλείψει τα μεγάλα του οράματα για έναν μετασχηματισμό στη Μέση Ανατολή. Μια περίοδος συμφιλίωσης και διεύρυνσης των οικονομικών, πολιτικών και πολιτιστικών δεσμών είναι ζωτικής σημασίας για κάθε ελπίδα αποβολής του ιστορικού δηλητηρίου που καθιστά κάθε πόλεμο πρόδρομο του επόμενου.

Αλλά είναι επίσης σαφές ότι αυτή δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Οποιαδήποτε γνήσια αντίθετη πεποίθηση από την πλευρά του Τραμπ θα προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο έχει πράγματι τον έλεγχο της τρέχουσας πραγματικότητας στην περιοχή. Και αυτό δεν είναι καινούργιο: ήταν ένα διαρκές πρόβλημα που τον οδήγησε να υποτιμά το Ιράν ως στρατιωτικό αντίπαλο και να υποθέτει ότι το καθεστώς του θα έπεφτε γρήγορα.

Οι επικριτές του Τραμπ μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι επιδιώκει να γεμίσει τον χρόνο με μια ακόμη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είτε για να αποσπάσει την προσοχή από τον βασανιστικά αργό ρυθμό των συνομιλιών με το Ιράν, είτε για να παρουσιάσει και πάλι τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο που αγωνίζεται σε μια ακόμη δύσκολη πάλη μετά από έναν πόλεμο που διέψευσε τις προσδοκίες του για μια γρήγορη και συντριπτική νίκη.

Πηγή: CNN