Σειρά φιλικών αγώνων έδωσε η ΑΕΚ στην Κωνσταντινούπολη τον Σεπτέμβριο του 1953, ενώ ενθουσιώδη υποδοχή επιφύλαξαν στους κιτρινόμαυρούς οι ομογενείς, αλλά και οι τοπικές ποδοσφαιρικές αρχές.
Συγκεκριμένα η ΑΕΚ θα αντιμετώπιζε την Μπεσίκτας, μετά την Πέρα Κλουμπ (έτος ίδρυσης 1880) που συσπείρωνε το ομογενειακό στοιχείο και τέλος την Φενέρ Μπαξέ.

Όλοι οι αγώνες θα είχαν ως τόπο τέλεσής τους το στάδιο Μιτάτ Πασά. «Μεταφερόμαστε» λοιπόν στην Πόλη για να δούμε τα βασικά στοιχεία της αθλητικής επίσκεψης της ΑΕΚ, ξεκινώντας από τον πρώτο αγώνα που ο δικέφαλος ηττήθηκε.
Με τέρματα των Φαχρεντίν και Τζοσκούλ η Μπεσίκτας κέρδισε την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 1953, την ΑΕΚ με 2-0, που δεν ήταν παθητική στον αγώνα, αφού είχε αρκετές ευκαιρίες για να σκοράρει, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο.

Ακολούθησε στις 19 Σεπτεμβρίου 1953 ο αγώνας με την Πέρα Κλούμπ.
Η ΑΕΚ κέρδισε με 2-1 (σκόραραν οι Εμμανουηλίδης και Κανάκης), με τους ομογενείς να αποδεικνύονται σκληρό καρύδι, καθώς στο δεύτερο ημίχρονο πίεσαν την ΑΕΚ κερδίζοντας δέκα κόρνερ μέσα σε δέκα λεπτά, αλλά ο δικέφαλος άντεξε την πίεση. Να σημειώσουμε ότι η ΑΕΚ γύρισε το παιχνίδι, καθώς προηγήθηκε η Πέρα Κλούμπ και χρειάστηκε να πετύχουν δύο γκολ οι ενωσίτες για να τους βρει η λήξη του αγώνα, νικητές.

Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η Πέρα Κλουμπ έχει στην ιστορία της μία ιδιαιτερότητα, καθώς η σύνθεσή της το 1922 (περίοδος Μικρασιατικής εκστρατείας και καταστροφής) που πήρε το πρωτάθλημα, ενώ η ομάδα βρισκόταν σε τουρνουά στη Γαλλία, οι ποδοσφαιριστές φοβούμενοι να επιστρέψουν, ζήτησαν πολιτικό άσυλο, ήρθε στην Ελλάδα και ίδρυσε την Πέρα Κλουμπ που σήμερα αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ.
Στην Κωνσταντινούπολη οι Κώστας Νεγρεπόντης και Αλέκος Σοφιανίδης βγήκαν από τα σπλάχνα της Πέρα Κλουμπ, πριν φορέσουν την φανέλα της ΑΕΚ στην Ελλάδα, καθώς και άλλων συλλόγων.
Στην αθλητική ιστορία γράφτηκε επίσης πως η σημερινή ομάδα Beyoğlu Sports Club των ομογενών της Κωνσταντινούπολης που αρχικά ιδρύθηκε το 1877 στην Κωνσταντινούπολη από Έλληνες, με την πρώτη της ονομασία να είναι «Ερμής», ακολούθως το 1886 έγινε Αθλητικός Σύλλογος Πέρα, μετά Πέρα Κλουμπ το 1914 και το 1923 Beyoğlu Sports Club.
Μία μέρα μετά, στις 20-9-1953 η ΑΕΚ θα αντιμετωπίσει την Φενέρ Μπαξέ, την οποία λίγους μήνες, τον Απρίλιο, πριν είχε κερδίσει στην Αθήνα με 4-2 και οι Τούρκοι έβλεπαν τον αγώνα σαν ρεβάνς της ήττας τους επί ελληνικού εδάφους.
Έτσι και έγινε καθώς οι γηπεδούχοι κέρδισαν την ΑΕΚ με 4-0. Στην τουρκική ομάδα έπαιξε και ο ομογενής Λεφτέρ.

Αναγκαία παρένθεση για να πούμε ότι ο Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδης (Lefter Küçükandonyadis) γεννημένος ως Λευτέρης Αντωνιάδης) στην Πρίγκηπο στις 22 Δεκεμβρίου 1924 υπήρξε θρύλος του τουρκικού ποδοσφαίρου. Το επίθετο προέκυψε από τη συγκόλληση του Αντωνιάδης με το παρατσούκλι κιουτσούκ που του έδωσαν οι Τούρκοι λόγου του ότι ήταν μικρός το δέμας (ύψος 1.67), ενώ άλλο ένα παρατσούκλι ήταν «καθηγητής», επειδή έβρισκε πάντα λύσεις για να εξουδετερώνει τις αντίπαλες άμυνες.

Ποδοσφαιριστής υπήρξε και ο αδελφός του Παναγής Αντωνιάδης στην ομάδα του Πέρα Κλουμπ, ενώ η οικογένειά τους ήταν πολύτεκνη καθώς είχε δέκα παιδιά. Ο Λεφτέρ αγωνίστηκε και στην ΑΕΚ, καθώς και στις ομάδες Νις (Γαλία) και Φιορεντίνα (Ιταλία).
Επί του αγωνιστικού χώρου, τα τέρματα πέτυχαν οι Μπουρχάν,Φεριντούν, και δύο ο Λεφτέρ.
Στην τουρκική ομάδα αγωνίζονταν οι διεθνείς Φικρέτ, Λεφτέρ, Μπουρχάν, Σελαχεντίν, Μουσδάτ.
Ο αγώνας έγινε παρουσία 20.000 θεατών.

Στα παιχνίδια που έδωσε η ΑΕΚ τη συγκεκριμένη περίοδο στην Τουρκία, χρησιμοποίησε τους ακόλουθους παίκτες: Μανταλόζης, Παραγυιός, Κρέουζας, Γούλιος, Παπαθεοδώρου, Μουρατίδης, Πούλης, Εμμανουηλίδης, Κανάκης, Παπαγεωργίου, Πατάκας, Παπαδημητρίου, Τριανταφύλλου, Σταματιάδης,
Για την ιστορία να πούμε ότι οι ελληνοτουρκικές ποδοσφαιρικές συναντήσεις, άρχισαν να παίρνουν διαστάσεις ως προς τον αριθμό των αγώνων και την ανταλλαγή επισκέψεων, στα τέλη της δεκαετίας του 1920, αρχικά με αγώνες ομάδων από τα νησιά του Αιγαίου με τουρκικές από τα μικρασιατικά παράλια, ενώ το 1930 το σύμφωνο φιλίας Βενιζέλου – Ινονού εκτόξευσε την αθλητική δραστηριότητα αφού μπήκαν σε αυτήν τα μεγάλα ποδοσφαιρικά (και εμπορικά) ονόματα των δύο χωρών.
Χωρίς διεθνείς διοργανώσεις όπως αυτές της εποχής μας, χωρίς τηλεόραση και φυσικά χωρίς ιντερνετικά ΜΜΕ, εκείνες οι εποχές έδιναν στους φιλάθλους τη δυνατότητα να δουν ξένες ομάδες στη χώρα τους, μόνο μέσα από τέτοιου τύπου περιοδείες και φυσικά το απολάμβαναν δεόντως, όπως έδειχναν και τα στοιχεία της προσέλευσής τους στο γήπεδο, παρά το «αλμυρό», τις περισσότερες φορές, εισιτήριο.
Έρευνα: Νάσος Μπράτσος
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος